• 1
  • 2
  • 3
1

 

ایزو چیست؟

ISO بر گرفته از کلمه  International Organization for standardization  ( سازمان بین المللی استانداردسازی) می باشد . (ISO) كه مقر آن در ژنو سوییس مي باشد ،يك سازمان غير دولتي بين المللي است كه در 24 فوريه سال 1947 تاسيس يافت. اين سازمان متشكل از موسسه هاي ملي استاندارد سازی 163 كشور بزرگ و كوچك , صنعتي و در حال توسعه از كليه مناطق دنيا مي باشد. وظيفه اصلي (ISO) توسعه استاندارد سازی و فعاليت هاي مرتبط در جهان با نگرشي تسهيل كننده نسبت به تبادلات بين المللي كالاها و خدمات , بهبود همكاري در محدوده علمي , فني , اطلاعاتي و فعاليت هاي اقتصادي و حمايت از توليد كننده و مصرف كننده مي باشد. سازمان بين المللي استاندارد (ISO) تدوين استانداردهاي فني و اختياري را بر عهده دارد.

نماینده ایران در سازمان ایزو، موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران می باشد.

تدوین استاندارد های بین المللی چگونه صورت می گیرد؟

كار فني (ISO) كاملا غير متمركز و در چارچوب تشكيلات 2850 كميته فني, زير كميته و گروههاي كاري انجام مي گيرد. در اين كميته ها نمايندگان متخصصين صنعت, موسسه هاي تحقيقاتي, صاحب نظران دولتي, سازمان هاي مصرف كننده و سازمان هاي بين المللي از كليه نقاط دنيا به عنوان شركاي واحد حل مشكلات جهاني استاندارد كردن گرد هم مي آيند. به طوري كه در اجلاسيه هاي (ISO) در هر سال حدود 30000 متخصص شركت مي نمايند.

كميته هاي فني (ISO) متشكل از اعضاي فعال (P-member) و اعضاي ناظر (O-member) مي باشد كه وظيفه دارند تدوين استانداردهايي را كه ضروري به نظر مي رسد, بررسي و مطرح نمايند. پس از موافقت اعضا با موضوع پيشنهادي, مدارك علمي و فني مربوط (Draft Committee) تهيه و بين اعضا توزيع مي گردد كه پس از انجام اصلاحات لازم به صورت پيش نويس نهايي استاندارهاي بين المللي ( Draft International Standard) در مي آيند. پيش نويس هاي مذكور مجدداً براي اعضا فرستاده مي شوند تا پس از انجام آخرين اصلاحات بعمل آمده و تصويب نهايي به صورت استانداردهاي بين المللي ايزو به چاپ رسد.